wtorek, 25 września 2018

Fot. Dariusz Borowicz/AG

Kilka dni temu minęło 16 lat od hucznego otwarcia Trasy Siekierkowskiej z mostem. Obserwowałem to wydarzenie z 30. piętra Pałacu Kultury - wieczorem 21 września 2002 r. na niebie rozbłysły fajerwerki. Nowa arteria urywała się początkowo na Wale Miedzeszyńskim.

Dwa dni później nową przeprawą przez Wisłę ruszyły dwie linie: 143 (Rembertów - Metro Wilanowska, po drodze Gocław i Stegny) oraz przekierowana tu z mostu Łazienkowskiego linia 301 (Rakowiecka - Wiatraczna). Żadna nie przetrwała na Siekierkowskim próby czasu. Pięć lat później Zarząd Transportu Miejskiego poobdzielał ich relacjami dwie kolejne linie: 148 (Wiatraczna - Gocław - Stegny - Ursynów - Wyczółki) i 168 (Rakowiecka - Gocław - Rembertów). Pierwszą wydłużono docelowo na Lotnisko Chopina, a drugą skrócono do pętli Witolin.

Z moich informacji wynika, że linia 168 zmieni niedługo trasę w związku z otwarciem przedłużenia ul. Gagarina do Trasy Siekierkowskiej. To budowana od zeszłego roku al. Polski Walczącej o roboczej nazwie "Czerniakowska-bis". Miejsce do jej podłączenia z rondem pod Trasą Siekierkowską czekało od 2002 r. Bardzo długo, a przecież w momencie otwarcia mostu urzędnicy zapewniali, że skrót na Sielce zostanie wykonany od razu. Trzeba jednak przyznać, że wiódłby wtedy przez kompletne pustkowie, choć to tylko 4-5 km od centrum miasta. Dopiero kilka lat temu wzdłuż przyszłej al. Polski Walczącej (nazwa nadana już w 2004 r.) zaczęły wyrastać kolejne osiedla.

Linia 168 będzie pierwszym połączeniem dla ich mieszkańców, a jej trasa skróci się o niepotrzebny oberek koło ZUS-u u zbiegu Wisłostrady i Trasy Siekierkowskiej. Dzięki temu połączenie to może się stać bardziej atrakcyjne w relacji Mokotów - Gocław, jeśli autobusy nie będą tkwiły w korkach przed Wisłostradą od strony Siekierek. 

Przydałoby się, żeby przy okazji otwarcia (jak dobrze pójdzie, to w listopadzie) al. Polski Walczącej ZTM przeprowadził kilka innych zmian, o które aż się prosi w tej części Mokotowa. Przede wszystkim zbyt dużo linii kursuje Wisłostradą. Linia 108 ma stanowczo zbyt długą trasę, jest narażona na korki w Dolinie Służewieckiej, a przez to niepunktualna. Poza tym autobusy 168 nie będą wjeżdżały w głąb osiedli wokół Kopca Czerniakowskiego przez ulice o dziwnych, wielowyrazowych nazwach nie do odróżnienia, które w założeniu mają upamiętniać oddziały wojskowe walczące w Powstaniu Warszawskim.

Jedna z nich to ul. Grupy AK "Północ", która krzyżuje się z ul. Bartycką, a będzie też mieć skrzyżowanie z nową ul. Polski Walczącej. Niestety, urzędnicy nie pomyśleli, by przystosować ją do ruchu małych autobusów i wyznaczyć w kilku miejscach przystanki. Gdyby udało się to zrobić, widziałbym następujące zmiany w komunikacji:
* 107 - zamiast do zawrotki na ul. Kierbedzia/Bobrowieckiej: od Wisłostrady przez Bartycką do pętli Siekierki Sanktuarium (dojazd bezpośrednio do centrum i większej części Śródmieścia, którego nie zapewnia Sierkierkom linia 108 kończąca trasę na pl. 3 Krzyży);
* 108 - zamiast na Powiśle i pl. Trzech Krzyży bez zmian od Metra Wilanowska do ul. Gościniec na Siekierkach, a stąd Bartycką, Grupy AK "Północ", ul. Polski Walczącej, Gagarina, Spacerową, Goworka, Puławską, Rakowiecką (dojazd z Siekierek do urzędu dzielnicy na Mokotowie i Metra Pole Mokotowskie);
* 159 - wycofana z Gołkowskiej i pętli EC Siekierki: od Wisłostrady obecną trasą 107 do ul. Kierbedzia/Bobrowieckiej;
* 187 - wycofana ze Stegien (tam linia 185) i w zastępstwie za 159 - od Wisłostrady przez Gołkowską i Statkowskiego do pętli EC Siekierki.

Do rozstrzygnięcia pozostaje jeszcze kwestia linii 167 docierającej teraz do pętli Siekierki Sanktuarium z Woli i Ochoty przez Górny Mokotów i od ul. Gagarina przez Wisłostradę i Bartycką. Nie da się jej skierować wąską ul. Grupy AK "Północ" za Kopcem Czerniakowskim, bo uczęszczaną trasę na pozostałych odcinkach muszą obsługiwać przegubowce. Mam pomysł, by połączyć 167 z reaktywowaną właśnie linią 130 na trasie: Wilanów - Wiertnicza - Nałęczowska - Sobieskiego - Dolna - Puławska - Rakowiecka - al. Niepodległości - Wawelska - Grójecka - Bitwy Warszawskiej 1920 r. - al. Prymasa Tysiąclecia - Kasprzaka - Redutowa - Jana Olbrachta - Znana. I tak linię 167 czekają jakieś zmiany w związku z otwarciem linii metra do stacji Księcia Janusza.

(osa)

22:50, osa_oraz_smik , Autobusy
Link Komentarze (8) »
wtorek, 31 lipca 2018

Lawinowo przybywa szlaków rowerowych w Warszawie (jest ich już grubo ponad 500 km), co cieszy, a ja tego lata wyjątkowo często jeżdżę na dwóch kółkach. Służbowo z Żoliborza na konferencję ruchów miejskich koło stacji metra Centrum czy Galerii Mokotów albo na Wolę do kolejarzy, którzy informują o nowym (czwartym już) terminie oddania linii obwodowej PKP po remoncie. Stąd do redakcji przez Ochotę, gdzie na rondzie Zesłańców Syberyjskich natykam się na działającą od kilkunastu lat prowizorkę:


Fot. Jacek Marczewski/AG

Jak to mówiła wiceprezydentka z ekipy Lecha Kaczyńskiego w stołecznym ratuszu? "Młodzi jesteście, dacie radę wnieść rower po schodach". Tylko że niektórzy z nas cyklistów już się od 2003 r. nieco zestarzeli... W dodatku na tym jednym z najbardziej ruchliwych szlaków rowerowych w Warszawie tworzą się w tym miejscu zatory - na podjeździe dla wózków obowiązuje ruch jednokierunkowy i taszczący rowery pod górę muszą czekać na sprowadzających i odwrotnie.

Na szczęście łatwiej zrobiło się na pobliskim skrzyżowaniu ul. Grójeckiej z ul. Bitwy Warszawskiej 1920 r. i Banacha, gdzie Zarząd Dróg Miejskich wyrychtował dwa (na razie) przejazdy rowerowe przez jezdnie:

Czekam jeszcze na dokończenie remontu odcinka rowerowego wzdłuż al. Prymasa Tysiąclecia - stary świat z przaśnej betonowej kostki odchodzi w przeszłość. Jakaż to jest różnica jeździć na rowerze po asfalcie.

ZDM pochwalił się też zakończeniem prac przy dłuższym szlaku rowerowym wzdłuż ul. Jagiellońskiej przez Żerań i Golędzinów. Jednak w centrum Pragi, w miejscu, gdzie podczas budowy II linii metra niedawno działał objazd tramwajowy, ta droga dla cyklistów ma dość dziwny przebieg. Po pierwsze omija plastikowe separatory przy ul. św. Cyryla i Metodego - brakuje przejazdu na wprost, bo nie rozebrano torowiska tramwajowego do końca:


Ale najdziwniejszy odcinek znalazłem po pokonaniu al. "Solidarności" (owszem, przez czerwony przejazd rowerowy z osobną sygnalizacją). Po drugiej stronie przy Liceum im. Władysława IV droga dla cyklistów kończy się w taki oto sposób:

Podobne rozwiązanie zastosowano po przejeździe rowerowym w poprzek ul. Gwiaździstej u wylotu ul. Promyka na Kępie Potockiej. Równy asfalt, na drodze słupki, dalej jezdnia, pośrodku ciągła linia i przejście dla pieszych. Człowiek na rowerze nie wie tutaj, co ze sobą zrobić. Może ktoś podpowie?

(osa)

18:08, osa_oraz_smik , Rowery
Link Komentarze (6) »
piątek, 15 czerwca 2018

Mam coraz większe wątpliwości, czy buspasy na moście Łazienkowskim zdają egzamin. O ile bez żadnych wątpliwości udrożniły dla komunikacji miejskiej całą Trasę Łazienkowską i przyciągnęły na ten szlak tysiące pasażerów, to w obrębie samej przeprawy przez Wisłę często powodują chaos i blokują także autobusy:

Wszystko z powodu samochodów wyjeżdżających przez "ślimaki" z Wisłostrady. Najpierw próbują się wcisnąć na buspas i wtedy blokują przystanek autobusowy koło Torwaru. Potem kierowcy liczą na zmiłowanie tych, którzy jadą środkowym pasem, że wpuszczą ich tutaj. W oczekiwaniu na to samochody zwalniają, blokują na buspasie siebie nawzajem i autobusy próbujące się przecisnąć w kierunku mostu:

Po drugiej stronie Wisły historia się powtarza. Zwłaszcza na Saskiej Kępie, gdzie wielu kierowców próbuje z kolei zjechać ze środkowego pasa na prawy buspas, a stąd w kierunku Wału Miedzeszyńskiego. Całe szczęście że nie ma tu na nim blisko sygnalizacji świetlnej tak jak na wysokości mostu Siekierkowskiego, który z tego powodu jest regularnie paraliżowany korkami zjeżdżających aut w godzinach popołudniowego szczytu.

A może gdyby zlikwidować buspasy tylko na moście Łazienkowskim, okazałoby się, że przejazd stałby się płynniejszy? Z pewnością samochody wjeżdżające z Wału Miedzeszyńskiego albo z Wisłostrady miałyby więcej miejsca, żeby włączyć się do ruchu i skręcić na pas środkowy albo zjechać za mostem w prawo.

(osa)

18:32, osa_oraz_smik , Autobusy
Link Komentarze (14) »
sobota, 09 czerwca 2018

Dla pasażerów brak tramwajów przez prawie trzy miesiące to przykra niedogodność. A tak właśnie będzie na Puławskiej. Akurat tutaj tramwaje są głównym środkiem komunikacji, a między Metrem Wilanowska i ul. Malczewskiego jedynym.

Puszczenie autobusów zastępczych co 5 minut w szczycie nie jest żadnym rozwiązaniem, bo na Puławskiej często tworzą się korki (odcinek Odyńca - Dolna czy na wysokości Goworka i Rakowieckiej), które tramwaje omijały migiem. W dodatku, kto przemieszcza się z Górnego Mokotowa autobusami linii Z-4, musi się z nich przesiadać na pl. Konstytucji, bo tutaj kończą trasę a nie w centrum.

Fot. Dawid Żuchowicz/AG

W remoncie jest odcinek torów o długości 1,7 km (Woronicza - Madalińskiego), a długość nieczynnej trasy wynosi 3,5 km (Woronicza - pl. Zbawiciela). Należało zorganizować dojazd przynajmniej jednej linii (najlepiej 18) wagonami dwukierunkowymi z Marszałkowskiej do zawrotki przed zamkniętym fragmentem. Tak to wyglądało w czasie remontu na skrzyżowaniu Grójeckiej z Banacha, gdy powstała nawet linia wahadłowa bez połączenia z całą siecią na trasie Banacha - Okęcie:


Fot. Przemek Wierzchowski/AG

Nie przekonuje mnie tłumaczenie, że oprócz głównego remontu na Mokotowie zaplanowano też inne naprawy. Na razie wiemy o jednej - w lipcu mają być wymieniane łuki na pl. Zbawiciela. Skoro łuki, to nie proste odcinki torów na Marszałkowskiej. A jeśli nawet, to na lipiec można było przerwać kursowanie linii wahadłowej na Puławskiej.

Remonty torów są konieczne, ale wygoda pasażerów powinna być priorytetem. Warszawa ma już wystarczająco dużo wagonów dwukierunkowych, a montaż zawrotki na trzy miesiące nie stanowi problemu, skoro wcześniej instalowano je na krócej.

Inna rzecz, że remont Puławskiej i zorganizowane aż do września objazdy przydałoby się wykorzystać do małych porządków w trasach tramwajów na Mokotowie. Zawieszona linia 14 mogłaby już nie wracać po wakacjach - niech czeka na otwarcie nowej trasy przez Pole Mokotowskie i przywrócenie po 50 latach zjazdu z Puławskiej przez Goworka i Spacerową na Dolny Mokotów. Wtedy połączy obie sąsiednie dzielnice po nowemu.

Na objeździe przez Nowowiejską i Filtrową mogłaby się zadomowić na dłużej linia 35. Wydaje się, że jest więcej chętnych do jeżdżenia w relacji pl. Politechniki - Marszałkowska (jak 15) niż pl. Politechniki - Puławska (jak 10 i 14). Na Puławskiej zaś wystarczy dobrze skoordynowana trójca: 4 i 18 (w szczycie na przemian co 3-5 minut), a na wsparcie między nimi - 10. Zmiany tras tramwajów na Mokotowie i tak wymusi otwarcie nowej linii do Miasteczka Wilanów z odnogami na ul. Gagarina i do pętli Stegny. Oby w końcu z fazy przygotowań urzędnicy przeszli do jej budowy.

(osa)

23:24, osa_oraz_smik , Remonty
Link Komentarze (6) »
poniedziałek, 04 czerwca 2018

Po dorocznym żeglowaniu na Mazurach znów przekonałem się, że jeszcze długo przyjdzie czekać warszawiakom na sprawne podróżowanie między stolicą a Krainą Tysiąca Jezior. Przed rokiem w drodze powrotnej przez 5 godzin przebijaliśmy się w korkach - największe tworzyły się przed Pułtuskiem (obwodnica ma tu powstać dopiero w 2025 r.) i dalej za Zegrzem przez Legionowo.

Tym razem, wyruszając z Rucianego-Nidy wybraliśmy okrężną trasę przez Pisz, Łomżę, Ostrów Mazowiecką i Wyszków. Taką pokazała wyszukiwarka Google jako najszybszą. Czy warto jednak wierzyć w takie wskazania? Mam duże wątpliwości. Ostatecznie zamiast 3 godzin powrót trwał 4,5 godz.

Na mapce powyżej trasy Ruciane-Nida - Warszawa proponowane dzisiaj, czyli już po długim weekendzie. Na niebiesko wariant najkrótszy (niespełna 3 godz.) przez Ostrołękę i Wyszków. Na czerwono nasza trasa powrotna z dodatkowymi łamańcami wynikającymi z aktualizacji wyszukiwarki, która w miarę przemieszczania się do celu, wskazuje warianty krótsze "o 12 minut" albo nawet "o 45 minut".

I tak ze znanej mi dobrze drogi krajowej Pisz - Kolno zjechaliśmy za tym drugim miastem w drogę wojewódzką w kierunku Nowogrodu (miasto u ujścia Pisy do Narwi), która miejscami przypominała wiejski dukt wąski, usiany dziurami i pełen wybojów. Trzeba było mocno zwolnić, a jazda stała się mało komfortowa. Wyszukiwarka uznała jednak, że lepiej tędy do Śniadowa niż przez Łomżę.

Na przebudowywanym odcinku "ósemki" między Ostrowią Maz. a Wyszkowem, który według pierwotnego terminu właśnie miał być oddany jako droga ekspresowa S8 (prace przedłużą się do jesieni), wyszukiwarka najpierw pokazała, że spory fragment jest "zamknięty". Okazało się, że przejazd istnieje, tyle że boczną jezdnią serwisową. Oddano już jedną główną, pocieszające jest to, że mimo betonowej nawierzchni jedzie się bez podskakiwania i w miarę cicho (inaczej niż na "gierkówce" z betonu przed Piotrkowem Trybunalskim).

Jednak w okolicy powstającego węzła Poręba (skręt na Brok) wyszukiwarka zaczęła wariować. Uznała, że pokonanie korka na "ósemce" do Wyszkowa zajmie aż 45 min. Lepiej - doradziła - odbić na Brańszczyk, za którym wraca się na ekspresową obwodnicę Wyszkowa. Ruszyliśmy więc przez bory i lasy, a razem z nami inni kierowcy. W kolejnych mijanych wsiach ludzie przy płotach z niedowierzaniem wpatrywali się w ciągnący przed ich domami sznur samochodów. Aż w końcu powstał korek na objeździe i inna wyszukiwarka zaczęła proponować objazd objazdu polegający przede wszystkim na tym, żeby zawrócić.

Absurdalna sytuacja. Na przyszłość postanowiłem jednak mniej kierować się wskazówkami takich wyszukiwarek. Mam nadzieję, że doczekam lepszego dojazdu na Mazury ekspresową S8 do Ostrowi Maz., a stąd ekspresową S61, czyli Via Baltica, która w 2020 r. ma być doprowadzona do Łomży, a rok-dwa lata później w okolice Szczuczyna i Ełku. Trochę naokoło, ale pewnie i tak wygodniej i szybciej niż po dziurach z wyszukiwarek.

Na koniec kilka wrażeń z wjazdu do Warszawy obwodnicą Marek. Otóż w niedzielny wieczór po długim weekendzie mimo trzech pasów ruchu nie udało się uniknąć dwóch korków. Jeden z powodu stłuczki za nieczynnym węzłem Wołomin, a drugi przed jedynym czynnym na tej 15-kilometrowej trasie węzłem Zielonka. Wielu kierowców próbuje tu skręcać do południowych dzielnic Warszawy z wjazdem przez ul. Żołnierską i Marsa do Trasy Siekierkowskiej. Droga to mocno rozkopana, ale takoż doradzają internetowe wyszukiwarki.

(osa)

15:59, osa_oraz_smik , Z kraju
Link Komentarze (7) »
czwartek, 26 kwietnia 2018

Demontaż torów tramwajowych kojarzy się w Warszawie z zamierzchłymi już na szczęście czasami Władysława Gomułki i Edwarda Gierka. Ekipy tych PRL-owskich kacyków wyrządziły niepowetowane szkody w infrastrukturze tramwajowej i dopiero teraz po 50-60 latach ma być odbudowywany zaledwie jeden ze zlikwidowanych wtedy odcinków na ul. Goworka, Spacerowej i Gagarina. Niewiele na to wskazuje, ale może doczekam się go jeszcze w pobliskiej redakcji "Gazety Stołecznej", dojeżdżając na szynach do pracy...

A dzisiaj w drodze do niej mijałem na rowerze skrzyżowanie al. "Solidarności" z ul. Jagiellońską i natknąłem się na taki oto przykry widok:

Właśnie trwa rozbiórka łącznika tramwajowego na tyłach cerkwi św. Marii Magdaleny, który doskonale sprawdził się w latach 2011-16 podczas budowy II linii metra na Pradze i jeszcze długo po jej zakończeniu, gdy miasto z trudem likwidowało bałagan pod- i naziemny w tej okolicy.

Szkoda, że nie udało się zostawić torów między al. "Solidarności" a pętlą Ratuszowa Zoo na wypadek sytuacji awaryjnych. Co prawda od razu było powiedziane, że jest on budowany tymczasowo ze względu na istniejącą pod spodem komorę ciepłowniczą i plan wytyczenia drogi rowerowej w tym miejscu. Najpierw więc w wakacje 2017 r. zniknęły rozjazdy i skręty szynowe z Trasy W-Z, a teraz nie ma już też śladu po torach na przyległym fragmencie Jagiellońskiej, które wyglądały tak:

Fot. Witold Urbanowicz/Transport-Publiczny.pl

Kursowały tędy linie: 4 i 23 naokoło cerkwi w kierunku ul. 11 Listopada i Stalowej, linie 13 i 26 okrążały przez pewien czas cerkiew aż do Targowej i Dworca Wileńskiego, za to "dwudziestka" mknęła prostą drogą przez Jagiellońską od razu na Żerań.

Jeszcze bardziej jednak żałuję rozbiórki zawrotki tramwajowej, która w marcu 2009 r. była budowana wokół Muzeum Niepodległości między torami w al. "Solidarności":


Fot. Kuba Atys/AG

Dzięki tej niewielkiej pętli udało się utrzymać ruch tramwajowy w al. "Solidarności" od strony Woli w czasie przełomowej jak na Warszawę budowy trambuspasa pośrodku jezdni Trasy W-Z i mostu Śląsko-Dąbrowskiego. Prace trwały przez wiele miesięcy.

Dziś także ZTM mógłby w tym miejscu zakończyć trasę części tramwajów nadjeżdżających od strony Woli. Jak słyszę od urzędników, II linia metra przyciąga już tak wielu pasażerów, że na trambuspasie robi się pusto. ZTM ocenia, że zbędna jest tu jedna z pięciu linii tramwajowych i dwie z trzech autobusowych. Nie można jednak wycofać żadnej z nich ze względu na budowę metra i objazdy na Woli. Dlatego pętla na tyłach Muzeum Niepodległości znowu byłaby dziś jak znalazł.

(osa)

20:21, osa_oraz_smik , Tramwaje
Link Komentarze (16) »
 
1 , 2 , 3 , 4 , 5 ... 169
Archiwum

Gazeta.pl Warszawa